TeeVee en goede service

Ik geloof dat ik voorlopig maar stop met het kijken naar de TV. Of ik moet gewoon naar andere series gaan kijken. Vanavond 2 keer iemand met kanker in een serie. En ik kan d'r niks aan doen maar dat schiet ik dus gewoon meteen vol.
Aan de hele andere kant, werdt ik vandaag gebeld door Ticket Unlimited (daar had ik kaartjes voor sensation black gekocht terwijl ik dacht kaartjes voor sensation white gekocht te hebben) en die storten gewoon mijn geld terug. Dat had ik dus echt niet verwacht. Ik was er al van overtuigt dat ik die kaartjes tegen een fors verlies zou moeten zien te verkopen op marktplaats of zo maar dat valt dus weer reuze mee.

Gedicht

Hier het gedicht dat ik met knikkende knieën tijdens de Avondwake voor Ma heb voorgelezen:

Toch wordt het lente

En tóch geloven dat het lente wordt,
al valt de koude regen neer in stromen
op kale, zwarte takken van de bomen;
al zijn de dagen lichteloos en kort.

En tóch geloven dat de zon het wint,
al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;
zoals een mens, in 't dondker van de zorgen,
soms plotseling een zonnig plekje vindt.

En tóch geloven dat 't gezaaide graan
ontkiemen zal in koude, zwarte aarde;
zoals God in Zijn Zoon Zich openbaarde:
Die leeft, maar uit de dood is op gestaan.
(geschreven door Nel Bisschop)

Dat wilde ik toch nog ergens kwijt zodat ik het niet kwijt zou raken

edit:
Het is trouwens wel vreemd hoor hoe je nu ineens na moet gaan denken over hele normale dingen zoals vandaag "jongens ga je schoenen en jas even aantrekken want we gaan zo naar Opa" en niet "want we gaan zo naar Opa en Oma"

Werkstuk voor school

Britt moet een werkstuk maken voor school. Mijn geheugen is niet zo goed maar ik geloof toch dat ik dat pas hoefde te doen toen ik op de MAVO zat. En dan geloof ik ook nog eens niet dat dat dan meteen zo uitgebreidt moest als Britt dat moet doen (Voorwoord, Inhoudsopgave, Inleiding, minimaal 5 hoofdstukken, nawoord en bibliografie). Jemig de pemig wat is school toch veranderd (of.....nog erger.....wat ben ik oud!!). Ik heb gewoon een beetje meedelijden met d'r. Ze maakt een werkstuk over fjörden (het paardenras wel te verstaan). Dus mocht iemand nuttige informatie hebben!!?? stuur het op, mail het, krabbel het etc etc.
Aan de andere kant is het natuurlijk alleen maar goed dat ze hier nu al mee beginnen. Als je eenmaal weet hoe het werkt is het in het vervolg alleen maar makkelijker. Plus dat ze hier ook een beetje zelfstandigheid en doorzettingsvermogen van krijgt. Als ik me d'r een beetje buiten hou tenminste. En dat valt nog helemaal niet mee. Ik zou zo beginnen met schrijven maar ik hou me nog in (niet dat dat hoge punten op zou leveren maar dat is weer een heel ander verhaal).

Sensation White

Tsjongejonge. Het is toch ook wat. Dat ze de verkoop niet gewoon om 10 uur 's-ochtends beginnen. 2 jaar geleden deden ze dat tenminste nog gewoon om een uur of 2  's-nachts (Ik weet de exacte tijd niet meer maar het was in iedergeval een tijd dat een gewoon mens niet wakker was). Toen had ik tenminste gewoon een kaartje zonder al te veel moeite. Nu ben ik gewoon aan het werk maar heb ik 2 man voor me aan het internetten en bellen en is er nog geen doorkomen aan.
Wat doet slimme tinus dan dus? Die gaat op internet zoeken en die komt nog kaarten tegen bij een andere online kaartjes (door)verkoper voor maar 85 euro (vergeleken bij 125 tot 149 voor veldkaarten redelijk goedkoop). Kaartjes bestelt en betaald en de bevestigings mail gekregen en die mail eens goed doorgelezen. Wat heb ik nu dus????
Kaartjes voor sensation BLACK!! Alsof ik daarop zit te wachten. Nu maar hopen dat ze die weer terug willen nemen (verwacht het niet maar dat zien we dan wel weer.). En zoeken op marktplaats om te kijken of ze daar niet per ongeluk tegen een redelijke prijs kaarten hebben.

PS
Welke les hebben we hiervan geleerd?
ALTIJD GOED LEZEN!!!!!!!

edit:
Geloof dat ik 3 kaartjes gescoort heb

weer 'gewoon' aan het werk

Eergisteravond (is dat een woord?) de avondwake voor mams gehad en gisteren de begrafenis. Allebei heel mooi. Een waardig afscheid. En heel heftig. Eerst mams uit d'r bed in een kist en uit huis naar de kerk, weer een beetje meer echt afscheid. Dan in de kerk na de avondwake de kist dicht maken, weer een beetje meer afscheid nemen. Dan op de begraafplaats die kist een stukje laten zaken en weglopen. Echt afscheid nemen. pffff.
En dan vandaag weer gewoon aan het werk. Verstand op nul, radio op freshFM (niet nadenk muziek (ging ook even niet ivm slechte ontvangst en toen kreeg ik meteen deze mee
"Kom bij me zitten, sla je arm om me heen en houd me stevig vast
Al die gezichten, bekend maar beleefd of ik een vreemde was
Vanavond, toont het leven zijn ware gezicht

En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door
En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij
van dik hout, stil in mij. Blijft een goed nummer maar daar zat ik vandaag dus net niet op te wachten)), volume op 100 en 'gaan met die banaan'. Ik heb ook nog gewoon meelopen fluiten. Voel me daar, als ik er over nadenk, schuldig over. Maar dat is eigenlijk het hele plan. Niet te veel nadenken. Anders komt er van het werken niets terecht. Nadenken doe ik thuis wel.

afscheid nabij

Anderhalf jaar geleden is bij mijn moeder Niercelkanker ontdekt. Ze is afgelopen zondag overleden.



In die anderhalf jaar hebben we ups gehad ("het is 25% kleiner geworden", "we gaan opereren") en een aantal downs ("het is niet nog verder gekrompen", "we kunnen toch niet opereren").

Gelukkig hebben we op 20 januari haar 70ste verjaardag nog kunnen vieren. Een dag waar ze met volle teugen van heeft genoten. Niet wetende dat het daarna zo snel achteruit zou gaan. Kort na haar verjaardag kreeg ze zoveel pijn dat ze opgenomen werd in het ziekenhuis waar besloten is verder geen behandelingen meer te doen behalve een zo goed mogelijke pijnbestrijding. Iets wat gelukkig ook thuis kon gebeuren.

Zondag 16 maart heeft ma de ziekenzalving ontvangen omringd door pa, alle kinderen (ja Carool daar bedoel ik ook jou mee) en kleinkinderen.

De laatste twee dagen tot afgelopen zondag heeft ze rustig geslapen.

Als ik er 'gewoon' over nadenk is het 'het beste voor haar' en dat is natuurlijk ook zo. Maar emotioneel wil ik er nog niet aan. Morgenmiddag gaat ze in een kist (ze ligt nu gelukkig nog in bed). Dat wil ik helemaal niet.
Morgenavond na de avondwake gaan we de kist dichtmaken. Dat wil ik ook helemaal niet.
Overmorgen wordt ze begraven. Dat wil ik al helemaal niet